«Γράφημα…χρόνου»

Δημοσιεύτηκε στις 25/02/2018    

«Γράφημα…χρόνου»

Το Χρονογράφημα της Κυριακής (25/2/2018), του Νίκου Ανδρείου

«Money, money, money…»*

Ο Cesare Lombroso (Ψυχίατρος και ερευνητής -πρώιμος-  Εγκληματολόγος του 19ου αιώνα) στη μελέτη του «Ο Εγκληματίας άνθρωπος», υποστηρίζει ότι οι εγκληματίες «αναγνωρίζονται» εκ των εξωτερικών χαρακτηριστικών τους (π.χ. οι δράστες εγκλημάτων κατά της ζωής έχουν κοντόχοντρα χέρια, ενώ οι δράστες κλοπών, απατών και βιασμών έχουν μακριά χέρια), καθώς και από τα "Βιολογικά στίγματά" τους (κληρονομικότητα και μορφολογικά στοιχεία). Επίσης διατεινόταν πώς οι ανθρωπομετρικές του μέθοδοι  μπορούσαν να διαχωρίσουν την «ήρα από το στάρι», τους εγκληματίες (sic) από τους φυσιολογικούς ανθρώπους! Ασφαλώς, οι παραπάνω θεωρίες του διαπρεπή –για την εποχή του- επιστήμονα έχουν εν πολλοίς εκπέσει και «καταδικαστεί» από την Επιστημονική Κοινότητα, κυρίως δε, τους Εγκληματολόγους**.

Ωστόσο, ο Lombroso, είχε απόλυτο δίκαιο σε ένα σημείο κομβικό για την αναγνώριση των εγκληματιών. Αν παρατηρείς προσεκτικά τη συμπεριφορά, το βλέμμα, τη φωνή, την κινησιολογία κ.α. των ανθρώπων γύρω σου, τότε, έχεις σοβαρές πιθανότητες να προφυλαχθείς από τους «στιγματισμένους» του Εγκλήματος…

Επί του θέματος

Οι κλέφτες -όλων των εποχών/συνθηκών- κατά βάση είναι «αδύναμοι» άνθρωποι! Σκεφτείτε πόσο τραγικό είναι: Να μη μπορείς να αισθανθείς πληρότητα με όσα έχεις και να «πρέπει» να κλέψεις…., να καταδέχεσαι την ύλη ως αξία σου, να λες ψέματα σε όλους και για όλα σε ό,τι έχει να κάνει με τη… "δραστηριότητά" σου, να φοβάσαι συνεχώς μη σε πιάσουν (όλοι φοβούνται…), να ζεις… από τους άλλους ∙ που πάει να πει δεν είμαι άξιος να συντηρηθώ και να  ζήσω…!!!

Είναι γνωστό, οι περισσότεροι από αυτούς που κλέβουν δεν το κάνουν γιατί δεν έχουν να ζήσουν. Και αυτό είναι το μεγάλο, κατάβαθο, δράμα τους! Κλέβουν, όχι για να ζήσουν, αλλά για να έρθουν πιο κοντά στο θάνατό τους. Έναν θάνατο που είναι υπέρτερος του βιολογικού και αποτυπώνεται, με μεγάλη ευκρίνεια σε έναν απλό καθρέπτη…, αρκεί να μπορείς να κοιταχτείς…

 

* Abba, «Money, money, money…» (1976), Arrival Album

**Μόνο έναν γελοιωδέστατο με στριφτό μουστάκι, μακρύ μούσι, μέλανα ρούχα  και καουμπόικες μπότες  γνωρίζω - στον Πειραιά - που τις υποστηρίζει - άμοιρος της σύγχρονης Εγκληματολογικής Επιστήμης- ακόμα…