«Γράφημα… χρόνου»

Δημοσιεύτηκε στις 02/09/2018    

«Γράφημα… χρόνου»

Το Χρονογράφημα της Κυριακής (2/9/2018), του Νίκου Ανδρείου

Ήρθε και φέτος ό καιρός που «ανέτειλε» η 1η Σεπτεμβρίου - δεν ξέρω, αν λόγω της περιρρέουσας κοινωνικοπολιτικής ατμόσφαιρας, θα έπρεπε να γράψω: 1η Σεπτέμβρη! -. Μοιραία άρχισε το… γαϊτανάκι των καθιερωμένων ευχών, για «Καλό Φθινόπωρο». Μόνο που αυτή η «ατιμασμένη», λόγω καιρικής ουδετερότητας εποχή, άρχετε  - στο βόρειο ημισφαίριο που «ανήκει» η Ελλάδα - κατά την φθινοπωρινή ισημερία,  την 21η Σεπτεμβρίου και «εκπνέει» την 21η Δεκεμβρίου. Παρά ταύτα οι ευχές… ευχές…

Πρόσωπα: ολίγων μα «τυχερών» ηλιοκαμένων, μουρτζούφληδων μη εκδραμόντων - εις εξοχάς -, μερικώς διακοπούχων, φαντασιόπληκτων και βωβών επί του… «θέματος» ∙ βρίσκουν επιτέλους κάτι να πουν…, για κάτι να συζητήσουν. Με μία φωνή οι περισσότεροι αναφωνούν το "Ωσαννά" του καιρού, «Καλό Φθινόπωρο να έχουμε»!

Δεν τα βάζω ποτέ με τους απανταχού ευχέτες γιατί έχουν έναν μοναδικό τρόπο, όπως οι παπάδες και οι απατεώνες, να έχουν ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ. Βάλλω κατά των κούφιων και επιφαντικών ευχών τους, ψάχνοντας αντίκρισμα στην «επιταγή» που προσυπογράφουν.

Ο χρόνος, οι ημέρες, οι μήνες, τα χρόνια, δεν υπάρχουν πραγματικά κυρίες και κύριοι, απλά αποδεχτείτε το. Είναι μία εφεύρεσή μας, για να «τέμνουμε» τη ζωή μας σε περιόδους και σε εποχές. Είναι σημεία που θα μπορούσαν να οριστούν και σαν περιστατικές αφορμές για να οργανώνουμε τη… ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕ ΖΟΥΜΕ…

Προτείνω, να αφήσουμε τις ευχές για «Καλό Φθινόπωρο» και να ευχηθούμε «Καλή Ζωή, με δύναμη και πάθος και σήμερα να έχουμε».

Τώρα, αν επιμένει κάποιος να εύχεται «Καλό Φθινόπωρο», τουλάχιστον ας το κάνει μετά την 21η Σεπτεμβρίου!*

 

*1η δημοσίευση χρονογραφήματος, την  3η Σεπτεμβρίου 2017

Πηγή Φωτογραφίας: https://bit.ly/2wvng06

«Γράφημα… χρόνου»

 

Ήρθε και φέτος ό καιρός που «ανέτειλε» η 1η Σεπτεμβρίου - δεν ξέρω, αν λόγω της περιρρέουσας κοινωνικοπολιτικής ατμόσφαιρας, θα έπρεπε να γράψω: 1η Σεπτέμβρη! -. Μοιραία άρχισε το… γαϊτανάκι των καθιερωμένων ευχών, για «Καλό Φθινόπωρο». Μόνο που αυτή η «ατιμασμένη», λόγω καιρικής ουδετερότητας εποχή, άρχετε  - στο βόρειο ημισφαίριο που «ανήκει» η Ελλάδα - κατά την φθινοπωρινή ισημερία,  την 21η Σεπτεμβρίου και «εκπνέει» την 21η Δεκεμβρίου. Παρά ταύτα οι ευχές… ευχές…

Πρόσωπα: ολίγων μα «τυχερών» ηλιοκαμένων, μουρτζούφληδων μη εκδραμόντων - εις εξοχάς -, μερικώς διακοπούχων, φαντασιόπληκτων και βωβών επί του… «θέματος» ∙ βρίσκουν επιτέλους κάτι να πουν…, για κάτι να συζητήσουν. Με μία φωνή οι περισσότεροι αναφωνούν το "Ωσαννά" του καιρού, «Καλό Φθινόπωρο να έχουμε»!

Δεν τα βάζω ποτέ με τους απανταχού ευχέτες γιατί έχουν έναν μοναδικό τρόπο, όπως οι παπάδες και οι απατεώνες, να έχουν ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ. Βάλλω κατά των κούφιων και επιφαντικών ευχών τους, ψάχνοντας αντίκρισμα στην «επιταγή» που προσυπογράφουν.

Ο χρόνος, οι ημέρες, οι μήνες, τα χρόνια, δεν υπάρχουν πραγματικά κυρίες και κύριοι, απλά αποδεχτείτε το. Είναι μία εφεύρεσή μας, για να «τέμνουμε» τη ζωή μας σε περιόδους και σε εποχές. Είναι σημεία που θα μπορούσαν να οριστούν και σαν περιστατικές αφορμές για να οργανώνουμε τη… ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕ ΖΟΥΜΕ…

Προτείνω να αφήσουμε τις ευχές για «Καλό Φθινόπωρο» και να ευχηθούμε «Καλή Ζωή, με δύναμη και πάθος και σήμερα να έχουμε».

Τώρα, αν επιμένει κάποιος να εύχεται «Καλό Φθινόπωρο», τουλάχιστον ας το κάνει μετά την 21η Σεπτεμβρίου!*

 

*Νίκος Ανδρείος, χρονογράφημα της Κυριακής (3/9/2017)

«Γράφημα… χρόνου»

 

Ήρθε και φέτος ό καιρός που «ανέτειλε» η 1η Σεπτεμβρίου - δεν ξέρω, αν λόγω της περιρρέουσας κοινωνικοπολιτικής ατμόσφαιρας, θα έπρεπε να γράψω: 1η Σεπτέμβρη! -. Μοιραία άρχισε το… γαϊτανάκι των καθιερωμένων ευχών, για «Καλό Φθινόπωρο». Μόνο που αυτή η «ατιμασμένη», λόγω καιρικής ουδετερότητας εποχή, άρχετε  - στο βόρειο ημισφαίριο που «ανήκει» η Ελλάδα - κατά την φθινοπωρινή ισημερία,  την 21η Σεπτεμβρίου και «εκπνέει» την 21η Δεκεμβρίου. Παρά ταύτα οι ευχές… ευχές…

Πρόσωπα: ολίγων μα «τυχερών» ηλιοκαμένων, μουρτζούφληδων μη εκδραμόντων - εις εξοχάς -, μερικώς διακοπούχων, φαντασιόπληκτων και βωβών επί του… «θέματος» ∙ βρίσκουν επιτέλους κάτι να πουν…, για κάτι να συζητήσουν. Με μία φωνή οι περισσότεροι αναφωνούν το "Ωσαννά" του καιρού, «Καλό Φθινόπωρο να έχουμε»!

Δεν τα βάζω ποτέ με τους απανταχού ευχέτες γιατί έχουν έναν μοναδικό τρόπο, όπως οι παπάδες και οι απατεώνες, να έχουν ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ. Βάλλω κατά των κούφιων και επιφαντικών ευχών τους, ψάχνοντας αντίκρισμα στην «επιταγή» που προσυπογράφουν.

Ο χρόνος, οι ημέρες, οι μήνες, τα χρόνια, δεν υπάρχουν πραγματικά κυρίες και κύριοι, απλά αποδεχτείτε το. Είναι μία εφεύρεσή μας, για να «τέμνουμε» τη ζωή μας σε περιόδους και σε εποχές. Είναι σημεία που θα μπορούσαν να οριστούν και σαν περιστατικές αφορμές για να οργανώνουμε τη… ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕ ΖΟΥΜΕ…

Προτείνω να αφήσουμε τις ευχές για «Καλό Φθινόπωρο» και να ευχηθούμε «Καλή Ζωή, με δύναμη και πάθος και σήμερα να έχουμε».

Τώρα, αν επιμένει κάποιος να εύχεται «Καλό Φθινόπωρο», τουλάχιστον ας το κάνει μετά την 21η Σεπτεμβρίου!*

 

*Νίκος Ανδρείος, χρονογράφημα της Κυριακής (3/9/2017)

«Γράφημα… χρόνου»

 

Ήρθε και φέτος ό καιρός που «ανέτειλε» η 1η Σεπτεμβρίου - δεν ξέρω, αν λόγω της περιρρέουσας κοινωνικοπολιτικής ατμόσφαιρας, θα έπρεπε να γράψω: 1η Σεπτέμβρη! -. Μοιραία άρχισε το… γαϊτανάκι των καθιερωμένων ευχών, για «Καλό Φθινόπωρο». Μόνο που αυτή η «ατιμασμένη», λόγω καιρικής ουδετερότητας εποχή, άρχετε  - στο βόρειο ημισφαίριο που «ανήκει» η Ελλάδα - κατά την φθινοπωρινή ισημερία,  την 21η Σεπτεμβρίου και «εκπνέει» την 21η Δεκεμβρίου. Παρά ταύτα οι ευχές… ευχές…

Πρόσωπα: ολίγων μα «τυχερών» ηλιοκαμένων, μουρτζούφληδων μη εκδραμόντων - εις εξοχάς -, μερικώς διακοπούχων, φαντασιόπληκτων και βωβών επί του… «θέματος» ∙ βρίσκουν επιτέλους κάτι να πουν…, για κάτι να συζητήσουν. Με μία φωνή οι περισσότεροι αναφωνούν το "Ωσαννά" του καιρού, «Καλό Φθινόπωρο να έχουμε»!

Δεν τα βάζω ποτέ με τους απανταχού ευχέτες γιατί έχουν έναν μοναδικό τρόπο, όπως οι παπάδες και οι απατεώνες, να έχουν ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ. Βάλλω κατά των κούφιων και επιφαντικών ευχών τους, ψάχνοντας αντίκρισμα στην «επιταγή» που προσυπογράφουν.

Ο χρόνος, οι ημέρες, οι μήνες, τα χρόνια, δεν υπάρχουν πραγματικά κυρίες και κύριοι, απλά αποδεχτείτε το. Είναι μία εφεύρεσή μας, για να «τέμνουμε» τη ζωή μας σε περιόδους και σε εποχές. Είναι σημεία που θα μπορούσαν να οριστούν και σαν περιστατικές αφορμές για να οργανώνουμε τη… ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕ ΖΟΥΜΕ…

Προτείνω να αφήσουμε τις ευχές για «Καλό Φθινόπωρο» και να ευχηθούμε «Καλή Ζωή, με δύναμη και πάθος και σήμερα να έχουμε».

Τώρα, αν επιμένει κάποιος να εύχεται «Καλό Φθινόπωρο», τουλάχιστον ας το κάνει μετά την 21η Σεπτεμβρίου!*

 

*Νίκος Ανδρείος, χρονογράφημα της Κυριακής (3/9/2017)